Opis
Pont Alexandre III to najbardziej ozdobny most w Paryżu: pojedynczy stalowy łuk nad Sekwaną między dzielnicą Pól Elizejskich a Inwalidami. Pozłacane posągi, latarnie, amorki i nimfy sprawiają, że wygląda bardziej jak dekoracja teatralna niż dzieło inżynierii, a zarazem otwiera widok na złotą kopułę Inwalidów.
Spójrz najpierw na cztery wysokie filary na końcach mostu, 17-metrowe, każdy zwieńczony pozłacaną brązową Sławą trzymającą skrzydlatego konia Pegaza. Dwie symbolizują nauki i sztuki na prawym brzegu, dwie handel i przemysł na lewym.
Potem przychodzą szczegóły: amorki, lwy prowadzone przez dzieci i 32 brązowe latarnie w stylu art nouveau. W środku łuków dwie miedziane nimfy patrzą na siebie: nimfa Sekwany z herbem Paryża i nimfa Newy z herbem carskiej Rosji.
Rosyjski car na paryskim moście? Aleksander III zawarł w 1892 roku sojusz z Francją, a Paryż podziękował mu tym mostem. Jego syn, Mikołaj II, położył kamień węgielny w październiku 1896 roku.
Most otwarto na Wystawę Światową w 1900 roku, tak jak Grand Palais i Petit Palais, do których prowadzi. I musiał spełnić surowy warunek: nie wolno mu było zasłaniać widoku na Inwalidów ani na Pola Elizejskie.
Inżynierowie odpowiedzieli jednym, bardzo płaskim stalowym łukiem o rozpiętości 107 metrów, bez filarów w rzece, a jego ogromny poziomy napór przejęły masywne fundamenty w brzegach. W Petersburgu na pamiątkę tego samego sojuszu zbudowano Most Troicki.
Spójrz na most nocą, gdy świecą jego latarnie, oraz z nabrzeży poniżej, skąd łuk pokazuje całą swoją linię.
Spójrz najpierw na cztery wysokie filary na końcach mostu, 17-metrowe, każdy zwieńczony pozłacaną brązową Sławą trzymającą skrzydlatego konia Pegaza. Dwie symbolizują nauki i sztuki na prawym brzegu, dwie handel i przemysł na lewym.
Potem przychodzą szczegóły: amorki, lwy prowadzone przez dzieci i 32 brązowe latarnie w stylu art nouveau. W środku łuków dwie miedziane nimfy patrzą na siebie: nimfa Sekwany z herbem Paryża i nimfa Newy z herbem carskiej Rosji.
Rosyjski car na paryskim moście? Aleksander III zawarł w 1892 roku sojusz z Francją, a Paryż podziękował mu tym mostem. Jego syn, Mikołaj II, położył kamień węgielny w październiku 1896 roku.
Most otwarto na Wystawę Światową w 1900 roku, tak jak Grand Palais i Petit Palais, do których prowadzi. I musiał spełnić surowy warunek: nie wolno mu było zasłaniać widoku na Inwalidów ani na Pola Elizejskie.
Inżynierowie odpowiedzieli jednym, bardzo płaskim stalowym łukiem o rozpiętości 107 metrów, bez filarów w rzece, a jego ogromny poziomy napór przejęły masywne fundamenty w brzegach. W Petersburgu na pamiątkę tego samego sojuszu zbudowano Most Troicki.
Spójrz na most nocą, gdy świecą jego latarnie, oraz z nabrzeży poniżej, skąd łuk pokazuje całą swoją linię.