Opis
Plac Zgody (Place de la Concorde) to największy plac w Paryżu: 7,6 hektara otwartego kamiennego tła na wschodnim końcu Pól Elizejskich, tam gdzie kończą się Ogrody Tuileries, a zaczyna się aleja. Pośrodku stoi egipski obelisk liczący 3300 lat, w otoczeniu dwóch wielkich fontann.
Obelisk Luksorski to powód, by tu przyjść. Ta kolumna z żółtego granitu ma razem z cokołem 23 metry wysokości i waży ponad 250 ton. Kiedyś stała przy wejściu do świątyni w Luksorze i jest pokryta hieroglifami sławiącymi Ramzesa II. Pozłacany szczyt dodano w 1998 roku, w miejsce oryginału, którego dawno nie ma.
Przyjrzyj się cokołowi: schematy pokazują maszynerię, która przywiozła obelisk z Egiptu i postawiła go w 1836 roku, co oglądały tłumy. Wokół niego stoją dwie fontanny projektu Hittorffa, wysokie na dziewięć metrów, wzorowane na tych z placu Świętego Piotra w Rzymie.
Po północnej stronie wznoszą się dwa identyczne pałace Ange-Jacques’a Gabriela, inspirowane kolumnadą Luwru. W jednym mieścił się Hôtel de la Marine, drugi stał się Hôtel de Crillon. Na kolumnach stoi osiem posągów francuskich miast, każdy mniej więcej tam, gdzie leży jego miasto na mapie Francji.
Plac powstał jako hołd dla króla. W 1748 roku paryscy kupcy zamówili konny pomnik Ludwika XV, a Gabriel zaprojektował wokół niego cały plac. Wkrótce na pomniku pojawiła się kartka: „Cnoty są pod stopami, a Występek w siodle!”
Rewolucja przetopiła króla i postawiła na jego miejscu posąg Wolności. Z 2498 osób zgilotynowanych w Paryżu 1119 zginęło właśnie tutaj: Ludwik XVI, Maria Antonina, Danton, Lavoisier i na końcu sam Robespierre.
W 1795 roku ktoś uznał, że plac potrzebuje łagodniejszej nazwy. Wybrano Zgodę. Później odbywały się tu wystawy w 1900 i 1925 roku, uroczystości zwycięstwa, a w 2024 roku konkurencje olimpijskie.
Obelisk Luksorski to powód, by tu przyjść. Ta kolumna z żółtego granitu ma razem z cokołem 23 metry wysokości i waży ponad 250 ton. Kiedyś stała przy wejściu do świątyni w Luksorze i jest pokryta hieroglifami sławiącymi Ramzesa II. Pozłacany szczyt dodano w 1998 roku, w miejsce oryginału, którego dawno nie ma.
Przyjrzyj się cokołowi: schematy pokazują maszynerię, która przywiozła obelisk z Egiptu i postawiła go w 1836 roku, co oglądały tłumy. Wokół niego stoją dwie fontanny projektu Hittorffa, wysokie na dziewięć metrów, wzorowane na tych z placu Świętego Piotra w Rzymie.
Po północnej stronie wznoszą się dwa identyczne pałace Ange-Jacques’a Gabriela, inspirowane kolumnadą Luwru. W jednym mieścił się Hôtel de la Marine, drugi stał się Hôtel de Crillon. Na kolumnach stoi osiem posągów francuskich miast, każdy mniej więcej tam, gdzie leży jego miasto na mapie Francji.
Plac powstał jako hołd dla króla. W 1748 roku paryscy kupcy zamówili konny pomnik Ludwika XV, a Gabriel zaprojektował wokół niego cały plac. Wkrótce na pomniku pojawiła się kartka: „Cnoty są pod stopami, a Występek w siodle!”
Rewolucja przetopiła króla i postawiła na jego miejscu posąg Wolności. Z 2498 osób zgilotynowanych w Paryżu 1119 zginęło właśnie tutaj: Ludwik XVI, Maria Antonina, Danton, Lavoisier i na końcu sam Robespierre.
W 1795 roku ktoś uznał, że plac potrzebuje łagodniejszej nazwy. Wybrano Zgodę. Później odbywały się tu wystawy w 1900 i 1925 roku, uroczystości zwycięstwa, a w 2024 roku konkurencje olimpijskie.