Opis
Musée Rodin to muzeum rzeźbiarza Auguste’a Rodina, mieszczące się w osiemnastowiecznym pałacyku z ogrodem różanym przy rue de Varenne, w 7. dzielnicy Paryża. Znajdziesz tu Myśliciela, Pocałunek i Bramę Piekieł, a ogród jest atrakcją równie ważną jak sale.
W ogrodzie, wśród róż i przystrzyżonych żywopłotów, stoją wielkie brązy. Myśliciel siedzi pogrążony w myślach, Mieszczanie z Calais idą na spotkanie swojego losu, a ogromny Balzac wznosi się w swoim szlafroku. W zbiorach są też tysiące rysunków i dawnych fotografii. Za pałacykiem jest mały staw i kawiarnia pod drzewami.
Niedokończona Brama Piekieł, zainspirowana Dantem, to serce tej historii: wiele najsłynniejszych postaci Rodina zaczynało tu jako małe szczegóły drzwi, wśród nich Myśliciel, Ugolino i Trzy Cienie. We wnętrzu pałacyku zobaczysz Pocałunek w marmurze oraz gipsowe studia pokazujące, jak pracował.
Jedna z sal należy do Camille Claudel, jego uczennicy, współpracownicy i kochanki, z jej Wiekiem dojrzałym i Falą. Wiszą tu też obrazy, które Rodin zbierał, między innymi Père Tanguy Van Gogha.
Pałacyk, Hôtel Biron, zbudowano w latach 1727–1732. W 1908 roku czekał na nabywcę i każdy mógł wynająć w nim pokój: Henri Matisse, Jean Cocteau, Isadora Duncan. Mieszkała tu także Clara Westhoff, żona poety Rilkego, i to ona opowiedziała o nim Rodinowi.
Rodin wynajął cztery pokoje na parterze jako pracownie, a do 1911 roku miał już cały budynek. Potem złożył państwu ofertę: wszystkie swoje prace, rysunki i kolekcje, pod warunkiem że pałacyk stanie się jego muzeum, a on będzie mógł w nim mieszkać do końca życia.
Umowę zatwierdzono w 1916 roku. Rodin zmarł rok później, a muzeum otwarto dla publiczności w 1919 roku.
W ogrodzie, wśród róż i przystrzyżonych żywopłotów, stoją wielkie brązy. Myśliciel siedzi pogrążony w myślach, Mieszczanie z Calais idą na spotkanie swojego losu, a ogromny Balzac wznosi się w swoim szlafroku. W zbiorach są też tysiące rysunków i dawnych fotografii. Za pałacykiem jest mały staw i kawiarnia pod drzewami.
Niedokończona Brama Piekieł, zainspirowana Dantem, to serce tej historii: wiele najsłynniejszych postaci Rodina zaczynało tu jako małe szczegóły drzwi, wśród nich Myśliciel, Ugolino i Trzy Cienie. We wnętrzu pałacyku zobaczysz Pocałunek w marmurze oraz gipsowe studia pokazujące, jak pracował.
Jedna z sal należy do Camille Claudel, jego uczennicy, współpracownicy i kochanki, z jej Wiekiem dojrzałym i Falą. Wiszą tu też obrazy, które Rodin zbierał, między innymi Père Tanguy Van Gogha.
Pałacyk, Hôtel Biron, zbudowano w latach 1727–1732. W 1908 roku czekał na nabywcę i każdy mógł wynająć w nim pokój: Henri Matisse, Jean Cocteau, Isadora Duncan. Mieszkała tu także Clara Westhoff, żona poety Rilkego, i to ona opowiedziała o nim Rodinowi.
Rodin wynajął cztery pokoje na parterze jako pracownie, a do 1911 roku miał już cały budynek. Potem złożył państwu ofertę: wszystkie swoje prace, rysunki i kolekcje, pod warunkiem że pałacyk stanie się jego muzeum, a on będzie mógł w nim mieszkać do końca życia.
Umowę zatwierdzono w 1916 roku. Rodin zmarł rok później, a muzeum otwarto dla publiczności w 1919 roku.