Opis
Musée d'Orsay to muzeum sztuki francuskiej z lat 1848–1914, mieszczące się w wielkim dworcu kolejowym na lewym brzegu Sekwany w Paryżu. Ma największą na świecie kolekcję arcydzieł impresjonizmu i postimpresjonizmu, około 3000 prac, i wypełnia lukę między Luwrem a Centrum Pompidou.
Jest tu 86 obrazów Moneta, 81 Renoira, 56 Cézanne'a i 43 Degasa. Koniecznie zobacz Olimpię i Śniadanie na trawie Maneta, Bal w Moulin de la Galette Renoira, niedzielne popołudnie na Montmartre, oraz Sypialnię w Arles van Gogha, jeden z jego 24 obrazów w muzeum.
Jest też rzeźba, ponad 2200 dzieł, wśród nich Wrota Piekieł Rodina, a także sztuka dekoracyjna i fotografia. Dawne perony w nawie stały się galerią rzeźby pod wielkim żelazno-szklanym sklepieniem.
Budynek to także dzieło sztuki. Poszukaj olbrzymiego zegara w głównej hali, przezroczystej tarczy, która oprawia widok na Sekwanę, i modelu dzielnicy Opery w skali 1:100 pod szklaną podłogą.
Architekt, Victor Laloux, ukrył ogromną halę z żelaza i szkła za kamienną fasadą godną pałacu, by nie szpecić brzegów Sekwany. Zbudowany na Wystawę Światową 1900 roku, wpuszczał tylko pociągi elektryczne: para zaczerniłaby bogato zdobione sklepienie.
Wkrótce jednak perony okazały się za krótkie dla nowoczesnych pociągów, a od 1939 roku dworzec obsługiwał tylko podmiejskie. W czasie wojny był składem paczek, planem filmowym Procesu Orsona Wellesa, teatrem, domem aukcyjnym. Potem pojawiły się plany rozbiórki.
Uratowany w ostatniej chwili i wpisany na listę zabytków, został zamieniony w muzeum. Gae Aulenti zaprojektowała wnętrze pod wielkim sklepieniem, a Mitterrand otworzył je w grudniu 1986 roku.
Wielu impresjonistów przeniesiono z Jeu de Paume. Tu wiszą obok akademickich malarzy swoich czasów, z wyboru kuratorów, więc możesz ich porównać.
Muzeum odwiedza rocznie około 3,9 miliona gości, a Pracownia artysty Courbeta i tahitańskie obrazy Gauguina należą do innych wielkich nazwisk.
Koniecznie zobacz
• Olimpię Maneta.
• Bal w Moulin de la Galette Renoira.
• Sypialnię w Arles van Gogha.
• Zegar.
Czy wiesz, że…?
• Nazwy osiemnastu głównych miast, do których jeździły pociągi z dworca, od Bordeaux po Quimper, nadal są wyryte na fasadzie.
• Le Corbusier proponował zastąpić go blokiem mieszkalnym.
• Pociągi wciąż jeżdżą pod spodem: RER C ma stację w piwnicach dawnego dworca.
Jest tu 86 obrazów Moneta, 81 Renoira, 56 Cézanne'a i 43 Degasa. Koniecznie zobacz Olimpię i Śniadanie na trawie Maneta, Bal w Moulin de la Galette Renoira, niedzielne popołudnie na Montmartre, oraz Sypialnię w Arles van Gogha, jeden z jego 24 obrazów w muzeum.
Jest też rzeźba, ponad 2200 dzieł, wśród nich Wrota Piekieł Rodina, a także sztuka dekoracyjna i fotografia. Dawne perony w nawie stały się galerią rzeźby pod wielkim żelazno-szklanym sklepieniem.
Budynek to także dzieło sztuki. Poszukaj olbrzymiego zegara w głównej hali, przezroczystej tarczy, która oprawia widok na Sekwanę, i modelu dzielnicy Opery w skali 1:100 pod szklaną podłogą.
Architekt, Victor Laloux, ukrył ogromną halę z żelaza i szkła za kamienną fasadą godną pałacu, by nie szpecić brzegów Sekwany. Zbudowany na Wystawę Światową 1900 roku, wpuszczał tylko pociągi elektryczne: para zaczerniłaby bogato zdobione sklepienie.
Wkrótce jednak perony okazały się za krótkie dla nowoczesnych pociągów, a od 1939 roku dworzec obsługiwał tylko podmiejskie. W czasie wojny był składem paczek, planem filmowym Procesu Orsona Wellesa, teatrem, domem aukcyjnym. Potem pojawiły się plany rozbiórki.
Uratowany w ostatniej chwili i wpisany na listę zabytków, został zamieniony w muzeum. Gae Aulenti zaprojektowała wnętrze pod wielkim sklepieniem, a Mitterrand otworzył je w grudniu 1986 roku.
Wielu impresjonistów przeniesiono z Jeu de Paume. Tu wiszą obok akademickich malarzy swoich czasów, z wyboru kuratorów, więc możesz ich porównać.
Muzeum odwiedza rocznie około 3,9 miliona gości, a Pracownia artysty Courbeta i tahitańskie obrazy Gauguina należą do innych wielkich nazwisk.
Koniecznie zobacz
• Olimpię Maneta.
• Bal w Moulin de la Galette Renoira.
• Sypialnię w Arles van Gogha.
• Zegar.
Czy wiesz, że…?
• Nazwy osiemnastu głównych miast, do których jeździły pociągi z dworca, od Bordeaux po Quimper, nadal są wyryte na fasadzie.
• Le Corbusier proponował zastąpić go blokiem mieszkalnym.
• Pociągi wciąż jeżdżą pod spodem: RER C ma stację w piwnicach dawnego dworca.