Opis
Conciergerie to średniowieczny pałac królewski na wyspie Île de la Cité, który w czasie rewolucji stał się więzieniem Paryża. Jego ogromne gotyckie sale i kilka zachowanych pomieszczeń opowiadają, jak dom króla zamienił się w przedsionek gilotyny.
Najsłynniejsza jest Sala Gwardzistów, zbudowana przez Filipa IV na początku XIV wieku. Ma około 60 metrów długości i jest największą świecką salą gotycką w Europie, w której dawniej jadało nawet dwa tysiące strażników i służących.
Inna sala to Sala Imion, której ściany pokrywają nazwiska ponad czterech tysięcy osób skazanych na śmierć przez Trybunał Rewolucyjny. A kaplica pamięci stoi w miejscu celi Marii Antoniny, która spędziła tu ostatnie tygodnie, dzień i noc pilnowana przez dwóch żandarmów.
Na zewnątrz cztery średniowieczne wieże wznoszą się nad Sekwaną, wśród nich wieża zegarowa na rogu, z pierwszym publicznym zegarem w Paryżu. Pałac leży w sercu wyspy, obok Sainte-Chapelle i gmachu sądów.
Strażnicy nazywali Conciergerie „najbardziej dochodowym umeblowanym pensjonatem w Paryżu”. Bogaty więzień mógł zapłacić za łóżko, po kilku dniach pójść na gilotynę i zwolnić je dla następnego płacącego gościa. Biedni spali na słomie.
Budynek powstał dla królów. Na wyspie, gdzie niegdyś rzymski namiestnik miał swoją twierdzę, Kapetyngowie zbudowali Palais de la Cité, a około 1300 roku Filip IV nadał mu wielkie sale. W latach sześćdziesiątych XIV wieku Karol V się wyprowadził i pałac zaczął wypełniać się celami.
W 1793 roku na piętrze zasiadł Trybunał Rewolucyjny: w 780 dni skazał na śmierć 2780 osób. Robespierre został później zamknięty w tej samej celi co Maria Antonina. Więzienie zamknięto dopiero w 1934 roku.
Najsłynniejsza jest Sala Gwardzistów, zbudowana przez Filipa IV na początku XIV wieku. Ma około 60 metrów długości i jest największą świecką salą gotycką w Europie, w której dawniej jadało nawet dwa tysiące strażników i służących.
Inna sala to Sala Imion, której ściany pokrywają nazwiska ponad czterech tysięcy osób skazanych na śmierć przez Trybunał Rewolucyjny. A kaplica pamięci stoi w miejscu celi Marii Antoniny, która spędziła tu ostatnie tygodnie, dzień i noc pilnowana przez dwóch żandarmów.
Na zewnątrz cztery średniowieczne wieże wznoszą się nad Sekwaną, wśród nich wieża zegarowa na rogu, z pierwszym publicznym zegarem w Paryżu. Pałac leży w sercu wyspy, obok Sainte-Chapelle i gmachu sądów.
Strażnicy nazywali Conciergerie „najbardziej dochodowym umeblowanym pensjonatem w Paryżu”. Bogaty więzień mógł zapłacić za łóżko, po kilku dniach pójść na gilotynę i zwolnić je dla następnego płacącego gościa. Biedni spali na słomie.
Budynek powstał dla królów. Na wyspie, gdzie niegdyś rzymski namiestnik miał swoją twierdzę, Kapetyngowie zbudowali Palais de la Cité, a około 1300 roku Filip IV nadał mu wielkie sale. W latach sześćdziesiątych XIV wieku Karol V się wyprowadził i pałac zaczął wypełniać się celami.
W 1793 roku na piętrze zasiadł Trybunał Rewolucyjny: w 780 dni skazał na śmierć 2780 osób. Robespierre został później zamknięty w tej samej celi co Maria Antonina. Więzienie zamknięto dopiero w 1934 roku.