Opis
Ogród Luksemburski, paryskie "Luco", to 23-hektarowy ogród w 6. dzielnicy, zielone serce Lewego Brzegu. Łączy formalne francuskie trawniki i aleje z dziecięcą zabawą w parku sąsiedzkim, a od północy stoi Pałac Luksemburski.
Maria Medycejska, wdowa po Henryku IV, chciała mieć w Paryżu kawałek rodzinnej Florencji. W 1612 roku zaczęła budować pałac wzorowany na Pittich, a wokół niego ogród podobny do tych z jej dzieciństwa, z 2000 wiązów. Dziś w pałacu mieści się francuski Senat, do którego należy też ogród.
Układ to spotkanie dwóch światów: formalny francuski parter pośrodku, a wokół włoski gust Florencji, który Maria chciała odtworzyć. Dzieci puszczające modele łódek na stawie zapoczątkowały tradycję, która zainspirowała podobne gdzie indziej.
W środku znajduje się ośmioboczny Grand Bassin, staw łódeczek.
W południowo-zachodnim rogu jest sad z jabłoniami i gruszami oraz ulami. W ogrodzie są też szachiści, korty tenisowe, teatr kukiełkowy i zabytkowa karuzela, a w altanach bezpłatne koncerty.
Jest tu nieco ponad sto posągów, pomników i fontann: dwadzieścia królowych i znakomitych kobiet Francji wokół centralnego trawnika, George Sand i Verlaine, a nawet mały model Statuy Wolności Bartholdiego.
Nie przegap Fontanny Medyceuszy, zbudowanej w 1620 roku jako grota, nimfeum, i przeniesionej w latach 60. XIX wieku. Rzeźby Auguste'a Ottina przedstawiają olbrzyma Polifema podglądającego kochanków Akisa i Galateę.
Późniejsi królowie zaniedbywali ogród, przyszły Ludwik XVIII sprzedał jego kawałek, a rewolucja powiększyła go o ziemię sąsiednich kartuzów.
W Nędznikach to tutaj Marius i Cozetta spotykają się po raz pierwszy.
Ogród przez cztery stulecia to się kurczył, to rósł. Zaczął od ośmiu hektarów, do 1630 roku osiągnął trzydzieści, a obecną wielkość przyjął dopiero po zmianach porewolucyjnych.
Maria Medycejska, wdowa po Henryku IV, chciała mieć w Paryżu kawałek rodzinnej Florencji. W 1612 roku zaczęła budować pałac wzorowany na Pittich, a wokół niego ogród podobny do tych z jej dzieciństwa, z 2000 wiązów. Dziś w pałacu mieści się francuski Senat, do którego należy też ogród.
Układ to spotkanie dwóch światów: formalny francuski parter pośrodku, a wokół włoski gust Florencji, który Maria chciała odtworzyć. Dzieci puszczające modele łódek na stawie zapoczątkowały tradycję, która zainspirowała podobne gdzie indziej.
W środku znajduje się ośmioboczny Grand Bassin, staw łódeczek.
W południowo-zachodnim rogu jest sad z jabłoniami i gruszami oraz ulami. W ogrodzie są też szachiści, korty tenisowe, teatr kukiełkowy i zabytkowa karuzela, a w altanach bezpłatne koncerty.
Jest tu nieco ponad sto posągów, pomników i fontann: dwadzieścia królowych i znakomitych kobiet Francji wokół centralnego trawnika, George Sand i Verlaine, a nawet mały model Statuy Wolności Bartholdiego.
Nie przegap Fontanny Medyceuszy, zbudowanej w 1620 roku jako grota, nimfeum, i przeniesionej w latach 60. XIX wieku. Rzeźby Auguste'a Ottina przedstawiają olbrzyma Polifema podglądającego kochanków Akisa i Galateę.
Późniejsi królowie zaniedbywali ogród, przyszły Ludwik XVIII sprzedał jego kawałek, a rewolucja powiększyła go o ziemię sąsiednich kartuzów.
W Nędznikach to tutaj Marius i Cozetta spotykają się po raz pierwszy.
Ogród przez cztery stulecia to się kurczył, to rósł. Zaczął od ośmiu hektarów, do 1630 roku osiągnął trzydzieści, a obecną wielkość przyjął dopiero po zmianach porewolucyjnych.