Opis
Wieża Eiffla to 330-metrowa żelazna kratownica na Polu Marsowym, dzięki której Paryż zyskał sylwetkę znaną każdemu. Zbudowana na Wystawę Światową w 1889 roku, jest najczęściej odwiedzanym płatnym zabytkiem świata: rocznie przychodzi tu około siedmiu milionów gości.
Wejść można schodami albo windą, na trzy poziomy. Na pierwszym piętrze, na wysokości 57 metrów, jest restauracja i szklana podłoga nad pustką. Na drugim piętrze, na 115 metrach, mieści się Le Jules Verne, wykwintna restauracja z jedną gwiazdką Michelina.
Na szczycie, na 276 metrach, znajduje się najwyższy taras widokowy w Unii Europejskiej, z szampańskim barem. Jest tam też apartament Gustave'a Eiffla, urządzony tak jak za jego czasów, gdzie woskowe figury odtwarzają jego spotkanie z Thomasem Edisonem.
Pracę wykonuje osiem wind, ale kto ma mocne nogi, może się wspiąć: 300 stopni prowadzi na pierwsze piętro i kolejne 300 na drugie. Na Sylwestra i w Dzień Bastylii wieżę rozświetlają błyskające żarówki i reflektory.
Sama konstrukcja to osobne widowisko. Inżynierowie Eiffla wykreślili co do milimetra 18 038 żelaznych elementów i połączyli je 2,5 milionami nitów, z których żaden nie był przerabiany na miejscu. Wieża jest pomalowana w trzech odcieniach, ku górze coraz jaśniejszych, i co siedem lat dostaje nową warstwę, na którą idzie 60 ton farby.
Przeciw niej "Komitet Trzystu", po jednym członku na każdy metr wysokości, podpisał protest: "bezużyteczna i potworna" wieża, "gigantyczny czarny komin" przytłaczający Notre-Dame i Luwr. Guy de Maupassant, jak głosi opowieść, jadał później obiady w jej restauracji codziennie. Tylko tam, w całym Paryżu, jej nie widział.
Miała zniknąć w 1909 roku. Uratowało ją radio: w 1914 roku jej nadajnik zagłuszył niemiecką łączność przed bitwą nad Marną. Trzydzieści lat później Hitler kazał zniszczyć Paryż, wieżę też. Generał von Choltitz nie wykonał rozkazu.
Wzniesiono ją w nieco ponad dwa lata i była pierwszą budowlą, która przekroczyła 300 metrów. Przez 41 lat pozostawała najwyższa na świecie, aż do nowojorskiego Chrysler Building.
Koniecznie zobacz
• Szklaną podłogę na pierwszym poziomie.
• Apartament Gustave'a Eiffla na szczycie.
• 72 nazwiska francuskich uczonych wyryte na wieży.
• Widok z wierzchołka na Paryż.
Czy wiesz, że…?
• W 1925 roku oszust Victor Lustig "sprzedał" wieżę na złom. Dwa razy.
• W słoneczne dni wierzchołek odchyla się od słońca nawet o 18 centymetrów, gdy żelazo się rozszerza.
• Po przetopieniu jej żelazo pokryłoby kwadratową podstawę wieży warstwą grubą zaledwie na 6 centymetrów.
Wejść można schodami albo windą, na trzy poziomy. Na pierwszym piętrze, na wysokości 57 metrów, jest restauracja i szklana podłoga nad pustką. Na drugim piętrze, na 115 metrach, mieści się Le Jules Verne, wykwintna restauracja z jedną gwiazdką Michelina.
Na szczycie, na 276 metrach, znajduje się najwyższy taras widokowy w Unii Europejskiej, z szampańskim barem. Jest tam też apartament Gustave'a Eiffla, urządzony tak jak za jego czasów, gdzie woskowe figury odtwarzają jego spotkanie z Thomasem Edisonem.
Pracę wykonuje osiem wind, ale kto ma mocne nogi, może się wspiąć: 300 stopni prowadzi na pierwsze piętro i kolejne 300 na drugie. Na Sylwestra i w Dzień Bastylii wieżę rozświetlają błyskające żarówki i reflektory.
Sama konstrukcja to osobne widowisko. Inżynierowie Eiffla wykreślili co do milimetra 18 038 żelaznych elementów i połączyli je 2,5 milionami nitów, z których żaden nie był przerabiany na miejscu. Wieża jest pomalowana w trzech odcieniach, ku górze coraz jaśniejszych, i co siedem lat dostaje nową warstwę, na którą idzie 60 ton farby.
Przeciw niej "Komitet Trzystu", po jednym członku na każdy metr wysokości, podpisał protest: "bezużyteczna i potworna" wieża, "gigantyczny czarny komin" przytłaczający Notre-Dame i Luwr. Guy de Maupassant, jak głosi opowieść, jadał później obiady w jej restauracji codziennie. Tylko tam, w całym Paryżu, jej nie widział.
Miała zniknąć w 1909 roku. Uratowało ją radio: w 1914 roku jej nadajnik zagłuszył niemiecką łączność przed bitwą nad Marną. Trzydzieści lat później Hitler kazał zniszczyć Paryż, wieżę też. Generał von Choltitz nie wykonał rozkazu.
Wzniesiono ją w nieco ponad dwa lata i była pierwszą budowlą, która przekroczyła 300 metrów. Przez 41 lat pozostawała najwyższa na świecie, aż do nowojorskiego Chrysler Building.
Koniecznie zobacz
• Szklaną podłogę na pierwszym poziomie.
• Apartament Gustave'a Eiffla na szczycie.
• 72 nazwiska francuskich uczonych wyryte na wieży.
• Widok z wierzchołka na Paryż.
Czy wiesz, że…?
• W 1925 roku oszust Victor Lustig "sprzedał" wieżę na złom. Dwa razy.
• W słoneczne dni wierzchołek odchyla się od słońca nawet o 18 centymetrów, gdy żelazo się rozszerza.
• Po przetopieniu jej żelazo pokryłoby kwadratową podstawę wieży warstwą grubą zaledwie na 6 centymetrów.