Opis
Łuk Triumfalny to wielka brama triumfalna na zachodnim końcu Pól Elizejskich w Paryżu. Ma prawie 50 metrów wysokości, 45 szerokości i 22 głębokości i oddaje hołd tym, którzy walczyli za Francję w wojnach rewolucyjnych i napoleońskich. Do 1938 roku był najwyższym łukiem triumfalnym na świecie.
Stoi pośrodku Place de l'Étoile, "gwiazdy" dwunastu alei. Z tarasu na dachu, do którego prowadzi 284 stopnie (pierwsze 240 kręconych), aleje rozchodzą się w dole promieniście, a Pola Elizejskie biegną prosto aż do Placu Zgody. W attyce mieści się małe muzeum, a windy pomagają tym, którzy nie mogą się wspinać.
Na filarach u podstawy stoją cztery grupy rzeźb. Najsłynniejsza to Marsylianka François Rude'a: ochotnicy z 1792 roku wiedzeni przez skrzydlatą Wolność. Pozostałe to Triumf Cortota z 1810 roku oraz Opór z 1814 i Pokój z 1815 roku Étexa.
Łuk jest też spisem. Trzydzieści tarcz w attyce nosi nazwy wielkich francuskich zwycięstw, wyryto 158 bitew, a na wewnętrznych ścianach widnieją nazwiska 660 oficerów: poległych w boju podkreślono.
Pod sklepieniem spoczywa Nieznany Żołnierz z I wojny światowej, pochowany w Dzień Rozejmu 1920 roku, z wiecznym zniczem nad płytą. Miał trafić do Panteonu, ale kampania listów od społeczeństwa sprawiła, że spoczął tutaj.
Napoleon zamówił łuk w 1806 roku, po zwycięstwie pod Austerlitz, u szczytu chwały. Nigdy nie zobaczył go ukończonego. Kiedy w 1810 roku wjeżdżał do miasta z nową żoną, Marią Ludwiką Austriaczką, gotowe były tylko fundamenty: kazał więc postawić drewnianą makietę w skali 1:1.
Potem upadło cesarstwo, Burbonowie wstrzymali prace, a łuk ukończono dopiero w 1836 roku, za króla Ludwika Filipa. Wzorem był rzymski Łuk Tytusa, powiększony do prawie 50 metrów.
Armie przemaszerowały pod nim w triumfie: Niemcy w 1871 i 1940 roku, Francuzi z sojusznikami w 1919 i 1944. Od lat 20. parady omijają go dookoła. Nawet Hitler zachował ten zwyczaj. Łuk wyznacza też historyczną oś biegnącą od Luwru do Wielkiego Łuku w La Défense.
Koniecznie zobacz
• Marsyliankę François Rude'a.
• Nieznanego Żołnierza i płomień.
• Taras na dachu.
Czy wiesz, że…?
• Opowiada się, że w dniu, w którym zaczęła się bitwa pod Verdun, od Marsylianki odpadł miecz. Szybko ukryto go pod plandekami.
• W 1919 roku pilot Charles Godefroy przeleciał dwupłatowcem pod łukiem.
• Jacqueline Kennedy, pamiętając ten płomień, poprosiła o wieczny ogień na grobie męża.
Stoi pośrodku Place de l'Étoile, "gwiazdy" dwunastu alei. Z tarasu na dachu, do którego prowadzi 284 stopnie (pierwsze 240 kręconych), aleje rozchodzą się w dole promieniście, a Pola Elizejskie biegną prosto aż do Placu Zgody. W attyce mieści się małe muzeum, a windy pomagają tym, którzy nie mogą się wspinać.
Na filarach u podstawy stoją cztery grupy rzeźb. Najsłynniejsza to Marsylianka François Rude'a: ochotnicy z 1792 roku wiedzeni przez skrzydlatą Wolność. Pozostałe to Triumf Cortota z 1810 roku oraz Opór z 1814 i Pokój z 1815 roku Étexa.
Łuk jest też spisem. Trzydzieści tarcz w attyce nosi nazwy wielkich francuskich zwycięstw, wyryto 158 bitew, a na wewnętrznych ścianach widnieją nazwiska 660 oficerów: poległych w boju podkreślono.
Pod sklepieniem spoczywa Nieznany Żołnierz z I wojny światowej, pochowany w Dzień Rozejmu 1920 roku, z wiecznym zniczem nad płytą. Miał trafić do Panteonu, ale kampania listów od społeczeństwa sprawiła, że spoczął tutaj.
Napoleon zamówił łuk w 1806 roku, po zwycięstwie pod Austerlitz, u szczytu chwały. Nigdy nie zobaczył go ukończonego. Kiedy w 1810 roku wjeżdżał do miasta z nową żoną, Marią Ludwiką Austriaczką, gotowe były tylko fundamenty: kazał więc postawić drewnianą makietę w skali 1:1.
Potem upadło cesarstwo, Burbonowie wstrzymali prace, a łuk ukończono dopiero w 1836 roku, za króla Ludwika Filipa. Wzorem był rzymski Łuk Tytusa, powiększony do prawie 50 metrów.
Armie przemaszerowały pod nim w triumfie: Niemcy w 1871 i 1940 roku, Francuzi z sojusznikami w 1919 i 1944. Od lat 20. parady omijają go dookoła. Nawet Hitler zachował ten zwyczaj. Łuk wyznacza też historyczną oś biegnącą od Luwru do Wielkiego Łuku w La Défense.
Koniecznie zobacz
• Marsyliankę François Rude'a.
• Nieznanego Żołnierza i płomień.
• Taras na dachu.
Czy wiesz, że…?
• Opowiada się, że w dniu, w którym zaczęła się bitwa pod Verdun, od Marsylianki odpadł miecz. Szybko ukryto go pod plandekami.
• W 1919 roku pilot Charles Godefroy przeleciał dwupłatowcem pod łukiem.
• Jacqueline Kennedy, pamiętając ten płomień, poprosiła o wieczny ogień na grobie męża.