Omschrijving
Saint-Germain-des-Prés is een romaanse en gotische kerk op de Rive Gauche, beschouwd als de oudste kerk van Parijs en het hart van een van de bekendste wijken van de stad. De stevige klokkentoren, begonnen rond 990, staat tussen de cafés en boekwinkels van de Boulevard Saint-Germain.
Kijk binnen omhoog. Het schip is bedekt met kleurrijke muurschilderingen onder gouden sterren op een blauw plafond, in de 19e eeuw geschilderd door Hippolyte Flandrin en zijn team.
Flandrins cyclus van twintig muurschilderingen in het koor en schip koppelt scènes uit het Oude Testament aan die welke ze in het Nieuwe aankondigen, en de kapitelen van de zuilen kopiëren de bewaarde middeleeuwse.
In een zijkapel ligt de filosoof René Descartes. De oudste delen zijn de eerste vier niveaus van de klokkentoren, het schip en het transept. Het koor werd in 1163 ingewijd door paus Alexander III, en de luchtbogen waren de eerste in de Île-de-France.
Buiten is de wijk die de naam van de abdij kreeg de plek waar Sartre en Simone de Beauvoir hof hielden in het Café de Flore en Les Deux Magots, op een paar stappen van de kerk.
Toen de eerste abdij hier in 558 verrees, stond ze tussen de weiden buiten Parijs, "les Prés". Koning Childebert, zoon van Clovis, liet haar bouwen voor twee relieken uit Spanje, een stuk van het Ware Kruis en de tuniek van Sint-Vincentius, en koos haar uit voor zijn eigen graf.
De Vikingen verwoestten haar twee keer. Eeuwenlang was ze een van de grote kenniscentra van Europa, met een werkplaats die manuscripten kopieerde. Toen kwam de Revolutie.
In september 1792 bestormde een revolutionaire menigte de abdijgevangenis en doodde priesters en Zwitserse Garde. De kerk werd een buskruitwerkplaats, tot een explosie haar verwoestte. In 1802 dachten de autoriteiten erover haar af te breken: haar architectuur bood "niets bijzonder interessants". Ze bleef staan.
Kijk binnen omhoog. Het schip is bedekt met kleurrijke muurschilderingen onder gouden sterren op een blauw plafond, in de 19e eeuw geschilderd door Hippolyte Flandrin en zijn team.
Flandrins cyclus van twintig muurschilderingen in het koor en schip koppelt scènes uit het Oude Testament aan die welke ze in het Nieuwe aankondigen, en de kapitelen van de zuilen kopiëren de bewaarde middeleeuwse.
In een zijkapel ligt de filosoof René Descartes. De oudste delen zijn de eerste vier niveaus van de klokkentoren, het schip en het transept. Het koor werd in 1163 ingewijd door paus Alexander III, en de luchtbogen waren de eerste in de Île-de-France.
Buiten is de wijk die de naam van de abdij kreeg de plek waar Sartre en Simone de Beauvoir hof hielden in het Café de Flore en Les Deux Magots, op een paar stappen van de kerk.
Toen de eerste abdij hier in 558 verrees, stond ze tussen de weiden buiten Parijs, "les Prés". Koning Childebert, zoon van Clovis, liet haar bouwen voor twee relieken uit Spanje, een stuk van het Ware Kruis en de tuniek van Sint-Vincentius, en koos haar uit voor zijn eigen graf.
De Vikingen verwoestten haar twee keer. Eeuwenlang was ze een van de grote kenniscentra van Europa, met een werkplaats die manuscripten kopieerde. Toen kwam de Revolutie.
In september 1792 bestormde een revolutionaire menigte de abdijgevangenis en doodde priesters en Zwitserse Garde. De kerk werd een buskruitwerkplaats, tot een explosie haar verwoestte. In 1802 dachten de autoriteiten erover haar af te breken: haar architectuur bood "niets bijzonder interessants". Ze bleef staan.