Omschrijving
De Place des Vosges is het oudste geplande plein van Parijs, in de Marais: een perfect vierkant van rode baksteen en natuursteen met arcades rondom en een tuin met oude lindebomen in het midden. Het is een van de elegantste plekken van de stad en favoriet voor een picknick of een rustige wandeling.
Kijk naar de gevels: elk huis volgt hetzelfde ontwerp, rode baksteen met stroken natuursteen, steile blauwe leistenen daken en arcades eronder. De twee hogere paviljoens zijn vernoemd naar de Koning en de Koningin.
Op nummer 6 woonde de schrijver in het Maison de Victor Hugo van 1832 tot 1848, en zijn appartement is nu een museum. Anderen die aan het plein woonden, waren kardinaal Richelieu, Madame de Sévigné, geboren op nummer 1bis, en minister Sully, op nummer 7.
In het midden staat een ruiterstandbeeld van Lodewijk XIII, met fonteinen en grasvelden eromheen.
Het plein begint met een steekspel. In 1559 werd Hendrik II tijdens zo'n toernooi, gehouden voor het huwelijk van zijn dochter, door een lans in het oog geraakt. Hij stierf een paar dagen later in het nabijgelegen Hôtel des Tournelles, en zijn weduwe, Catharina de' Medici, liet het paleis afbreken. Op die lege grond werd een nieuw idee geboren.
Van 1605 tot 1612 liet Hendrik IV daar de Place Royale aanleggen, aan elke kant 140 meter. Het werd in 1612 ingewijd met een grote carrousel voor de verloving van Lodewijk XIII en Anna van Oostenrijk, en werd het voorbeeld voor woonpleinen in heel Europa.
Ondanks de namen van de paviljoens heeft hier nooit een koning gewoond, behalve Anna van Oostenrijk, die er korte tijd in het paviljoen van de Koningin verbleef. De naam kwam in 1800, ter ere van de Vogezen, het eerste departement dat zijn belastingen voor het revolutionaire leger betaalde.
Kijk naar de gevels: elk huis volgt hetzelfde ontwerp, rode baksteen met stroken natuursteen, steile blauwe leistenen daken en arcades eronder. De twee hogere paviljoens zijn vernoemd naar de Koning en de Koningin.
Op nummer 6 woonde de schrijver in het Maison de Victor Hugo van 1832 tot 1848, en zijn appartement is nu een museum. Anderen die aan het plein woonden, waren kardinaal Richelieu, Madame de Sévigné, geboren op nummer 1bis, en minister Sully, op nummer 7.
In het midden staat een ruiterstandbeeld van Lodewijk XIII, met fonteinen en grasvelden eromheen.
Het plein begint met een steekspel. In 1559 werd Hendrik II tijdens zo'n toernooi, gehouden voor het huwelijk van zijn dochter, door een lans in het oog geraakt. Hij stierf een paar dagen later in het nabijgelegen Hôtel des Tournelles, en zijn weduwe, Catharina de' Medici, liet het paleis afbreken. Op die lege grond werd een nieuw idee geboren.
Van 1605 tot 1612 liet Hendrik IV daar de Place Royale aanleggen, aan elke kant 140 meter. Het werd in 1612 ingewijd met een grote carrousel voor de verloving van Lodewijk XIII en Anna van Oostenrijk, en werd het voorbeeld voor woonpleinen in heel Europa.
Ondanks de namen van de paviljoens heeft hier nooit een koning gewoond, behalve Anna van Oostenrijk, die er korte tijd in het paviljoen van de Koningin verbleef. De naam kwam in 1800, ter ere van de Vogezen, het eerste departement dat zijn belastingen voor het revolutionaire leger betaalde.