Omschrijving
De Place de la Concorde is het grootste plein van Parijs: 7,6 hectare open steen aan het oostelijke uiteinde van de Champs-Élysées, waar de Tuilerieëntuin eindigt en de avenue begint. In het midden staat een Egyptische obelisk van 3300 jaar oud, omlijst door twee grote fonteinen.
De Obelisk van Luxor is de reden om te komen. Het is een gele granieten zuil van 23 meter hoog met voetstuk, meer dan 250 ton zwaar, die ooit bij de ingang van de tempel van Luxor stond en vol hiërogliefen staat die Ramses II prijzen. De vergulde top kwam in 1998, ter vervanging van het origineel dat allang verdwenen was.
Kijk naar het voetstuk: tekeningen laten de machinerie zien waarmee de obelisk uit Egypte werd gehaald en in 1836 werd opgericht, onder het oog van een enorme menigte. Eromheen staan twee fonteinen van Hittorff, negen meter hoog, gemodelleerd naar die van het Sint-Pietersplein in Rome.
Aan de noordkant staan twee identieke paleizen van Ange-Jacques Gabriel, geïnspireerd op de zuilengalerij van het Louvre. Het ene was het Hôtel de la Marine, het andere werd het Hôtel de Crillon. Acht beelden van Franse steden staan op zuilen, elk ongeveer waar de stad op de kaart van Frankrijk ligt.
Het plein ontstond als eerbetoon aan een koning. In 1748 gaven de Parijse kooplieden opdracht voor een ruiterstandbeeld van Lodewijk XV, en Gabriel ontwierp het plein eromheen. Al snel hing er een plakkaat op het beeld: "De Deugden staan onder zijn voeten, en de Ondeugd zit in het zadel!"
De Revolutie smolt de koning om en zette een standbeeld van de Vrijheid in zijn plaats. Van de 2498 mensen die in Parijs werden onthoofd, stierven er 1119 hier: Lodewijk XVI, Marie Antoinette, Danton, Lavoisier en uiteindelijk Robespierre zelf.
In 1795 vond iemand dat het plein een zachtere naam nodig had. Het werd Eendracht (Concorde). Later was het de plek van de wereldtentoonstellingen van 1900 en 1925, van overwinningsfeesten en, in 2024, van Olympische sporten.
De Obelisk van Luxor is de reden om te komen. Het is een gele granieten zuil van 23 meter hoog met voetstuk, meer dan 250 ton zwaar, die ooit bij de ingang van de tempel van Luxor stond en vol hiërogliefen staat die Ramses II prijzen. De vergulde top kwam in 1998, ter vervanging van het origineel dat allang verdwenen was.
Kijk naar het voetstuk: tekeningen laten de machinerie zien waarmee de obelisk uit Egypte werd gehaald en in 1836 werd opgericht, onder het oog van een enorme menigte. Eromheen staan twee fonteinen van Hittorff, negen meter hoog, gemodelleerd naar die van het Sint-Pietersplein in Rome.
Aan de noordkant staan twee identieke paleizen van Ange-Jacques Gabriel, geïnspireerd op de zuilengalerij van het Louvre. Het ene was het Hôtel de la Marine, het andere werd het Hôtel de Crillon. Acht beelden van Franse steden staan op zuilen, elk ongeveer waar de stad op de kaart van Frankrijk ligt.
Het plein ontstond als eerbetoon aan een koning. In 1748 gaven de Parijse kooplieden opdracht voor een ruiterstandbeeld van Lodewijk XV, en Gabriel ontwierp het plein eromheen. Al snel hing er een plakkaat op het beeld: "De Deugden staan onder zijn voeten, en de Ondeugd zit in het zadel!"
De Revolutie smolt de koning om en zette een standbeeld van de Vrijheid in zijn plaats. Van de 2498 mensen die in Parijs werden onthoofd, stierven er 1119 hier: Lodewijk XVI, Marie Antoinette, Danton, Lavoisier en uiteindelijk Robespierre zelf.
In 1795 vond iemand dat het plein een zachtere naam nodig had. Het werd Eendracht (Concorde). Later was het de plek van de wereldtentoonstellingen van 1900 en 1925, van overwinningsfeesten en, in 2024, van Olympische sporten.