Omschrijving
Het Palais Garnier is het operagebouw van Parijs, gebouwd tussen 1861 en 1875 voor Napoleon III, met 1979 zitplaatsen. Het is waarschijnlijk het beroemdste operahuis ter wereld, en sinds de opening van de Opéra Bastille in 1989 is het vooral het thuis van het Ballet de l'Opéra de Paris.
Alleen al de gevel heeft zeventien soorten steen en marmer, vergulde beeldengroepen van Harmonie en Poëzie op het dak en vergulde bronzen bustes van componisten als Rossini, Beethoven en Mozart. Binnen is geen lege ruimte: fluweel, bladgoud, nimfen en engeltjes.
De Grote Trap, van wit marmer met balustrades van rood en groen marmer, is het echte podium: het publiek moest gezien worden. De Grand Foyer, 18 meter hoog en 54 meter lang, was bedoeld als de salon van de Parijse society.
De hoefijzervormige zaal hangt onder een zeven ton zware kroonluchter van brons en kristal. Het plafond is van Chagall, in 1964 over het originele geschilderd, met scènes uit de opera's van veertien componisten. Sommigen vinden het een valse noot in Garniers ontwerp.
Het gebouw bevat ook een bibliotheek-museum, de Bibliothèque-Musée de l'Opéra, met bijna 600.000 documenten: manuscripten, foto's en administratieve stukken. De Grote Trap was geïnspireerd op het theater van Victor Louis in Bordeaux, en het plafond van de Grand Foyer heeft schilderingen van Paul Baudry die de geschiedenis van de muziek vieren.
Op 20 mei 1896 brak een contragewicht van de grote kroonluchter los, stortte door het plafond in de zaal en doodde een conciërge. Veertien jaar later verwerkte Gaston Leroux het ongeluk in een roman. De titel: Het spook van de opera.
Leroux vond meer ideeën in het gebouw zelf. Bij het graven van de fundamenten in 1862 stuitten de arbeiders op grondwater dat acht stoompompen, dag en nacht draaiend, niet droog kregen. Charles Garnier antwoordde met een enorm betonnen reservoir onder het podium. Al snel fluisterde Parijs over een meer onder de Opera.
Het nieuwe operahuis was gewild door Napoleon III, na een aanslag op zijn leven aan de deur van het oude in 1858. Garnier, weinig bekend en 35 jaar oud, won de prijsvraag met het motto "Hoop veel, verwacht weinig".
Toen keizerin Eugénie vroeg welke stijl het was, antwoordde hij naar verluidt: "Napoleon III, mevrouw."
Niet missen
• De Grote Trap.
• Chagalls plafond.
• De Grand Foyer.
Wist je dat?
• In de haast om te openen werden de thema's van de Zonnesalon en de Maansalon verwisseld.
• In de Grand Foyer staan acht Muzen, geen negen: voor Polyhymnia was geen plaats.
Alleen al de gevel heeft zeventien soorten steen en marmer, vergulde beeldengroepen van Harmonie en Poëzie op het dak en vergulde bronzen bustes van componisten als Rossini, Beethoven en Mozart. Binnen is geen lege ruimte: fluweel, bladgoud, nimfen en engeltjes.
De Grote Trap, van wit marmer met balustrades van rood en groen marmer, is het echte podium: het publiek moest gezien worden. De Grand Foyer, 18 meter hoog en 54 meter lang, was bedoeld als de salon van de Parijse society.
De hoefijzervormige zaal hangt onder een zeven ton zware kroonluchter van brons en kristal. Het plafond is van Chagall, in 1964 over het originele geschilderd, met scènes uit de opera's van veertien componisten. Sommigen vinden het een valse noot in Garniers ontwerp.
Het gebouw bevat ook een bibliotheek-museum, de Bibliothèque-Musée de l'Opéra, met bijna 600.000 documenten: manuscripten, foto's en administratieve stukken. De Grote Trap was geïnspireerd op het theater van Victor Louis in Bordeaux, en het plafond van de Grand Foyer heeft schilderingen van Paul Baudry die de geschiedenis van de muziek vieren.
Op 20 mei 1896 brak een contragewicht van de grote kroonluchter los, stortte door het plafond in de zaal en doodde een conciërge. Veertien jaar later verwerkte Gaston Leroux het ongeluk in een roman. De titel: Het spook van de opera.
Leroux vond meer ideeën in het gebouw zelf. Bij het graven van de fundamenten in 1862 stuitten de arbeiders op grondwater dat acht stoompompen, dag en nacht draaiend, niet droog kregen. Charles Garnier antwoordde met een enorm betonnen reservoir onder het podium. Al snel fluisterde Parijs over een meer onder de Opera.
Het nieuwe operahuis was gewild door Napoleon III, na een aanslag op zijn leven aan de deur van het oude in 1858. Garnier, weinig bekend en 35 jaar oud, won de prijsvraag met het motto "Hoop veel, verwacht weinig".
Toen keizerin Eugénie vroeg welke stijl het was, antwoordde hij naar verluidt: "Napoleon III, mevrouw."
Niet missen
• De Grote Trap.
• Chagalls plafond.
• De Grand Foyer.
Wist je dat?
• In de haast om te openen werden de thema's van de Zonnesalon en de Maansalon verwisseld.
• In de Grand Foyer staan acht Muzen, geen negen: voor Polyhymnia was geen plaats.