Omschrijving
Montmartre is de heuvel van het 18e arrondissement van Parijs, 130 meter hoog en zo'n 60 hectare groot, beroemd om zijn kunstenaars, zijn cabarets en de witte koepel van de Sacré-Cœur op de top. Hij is steil, artistiek en een van de meest bezochte wijken van de stad.
De meeste bezoekers klimmen naar de Sacré-Cœur, via 222 treden aan de Rue Foyatier of met de kabelbaan, voor het uitzicht. Vlakbij gonst de Place du Tertre van schilders die portretten schetsen, en de kerk Saint-Pierre de Montmartre, uit 1147, is veel ouder dan de basiliek.
Lager op de helling gaf de Moulin Rouge, geopend in 1889, de Franse cancan het leven. In het Musée de Montmartre woonden de schilders Maurice Utrillo en Suzanne Valadon. De Muur van de Liefde, in een kleine tuin, zegt "ik hou van je" in 250 talen.
De heuvel heeft ook een kleine wijngaard aan de Rue Saint-Vincent, die nog steeds zo'n 500 liter wijn per jaar maakt, en de begraafplaats waar de cineast François Truffaut en de schilder Edgar Degas liggen.
Sint-Denis werd volgens het verhaal rond 250 na Christus op Montmartre onthoofd, pakte toen zijn hoofd op en liep ermee de noordhelling af. Berg van Mars of Berg van de Martelaren? Over de naam van de heuvel zijn geleerden het nog steeds oneens.
Eeuwenlang was het een dorp buiten Parijs, tussen wijngaarden, boomgaarden en windmolens, terwijl gipsmijnen de heuvel doorkruisten met tunnels. Pas in 1860 werd het bij de stad gevoegd, en in 1871 begon de Parijse Commune hier, over de kanonnen van het leger op de heuveltop. Toen kwamen de kunstenaars.
De huren waren laag en de nachten bruisend. Renoir schilderde hier het Bal du moulin de la Galette, en in de Bateau-Lavoir schilderde Picasso Les Demoiselles d'Avignon. Erik Satie speelde piano in Le Chat Noir, en Lapin Agile was een andere favoriet van het creatieve volkje.
Met de Eerste Wereldoorlog trokken de meeste kunstenaars naar Montparnasse. De buurt is nu een beschermd historisch gebied, waar bouwen beperkt is om het karakter te behouden.
De meeste bezoekers klimmen naar de Sacré-Cœur, via 222 treden aan de Rue Foyatier of met de kabelbaan, voor het uitzicht. Vlakbij gonst de Place du Tertre van schilders die portretten schetsen, en de kerk Saint-Pierre de Montmartre, uit 1147, is veel ouder dan de basiliek.
Lager op de helling gaf de Moulin Rouge, geopend in 1889, de Franse cancan het leven. In het Musée de Montmartre woonden de schilders Maurice Utrillo en Suzanne Valadon. De Muur van de Liefde, in een kleine tuin, zegt "ik hou van je" in 250 talen.
De heuvel heeft ook een kleine wijngaard aan de Rue Saint-Vincent, die nog steeds zo'n 500 liter wijn per jaar maakt, en de begraafplaats waar de cineast François Truffaut en de schilder Edgar Degas liggen.
Sint-Denis werd volgens het verhaal rond 250 na Christus op Montmartre onthoofd, pakte toen zijn hoofd op en liep ermee de noordhelling af. Berg van Mars of Berg van de Martelaren? Over de naam van de heuvel zijn geleerden het nog steeds oneens.
Eeuwenlang was het een dorp buiten Parijs, tussen wijngaarden, boomgaarden en windmolens, terwijl gipsmijnen de heuvel doorkruisten met tunnels. Pas in 1860 werd het bij de stad gevoegd, en in 1871 begon de Parijse Commune hier, over de kanonnen van het leger op de heuveltop. Toen kwamen de kunstenaars.
De huren waren laag en de nachten bruisend. Renoir schilderde hier het Bal du moulin de la Galette, en in de Bateau-Lavoir schilderde Picasso Les Demoiselles d'Avignon. Erik Satie speelde piano in Le Chat Noir, en Lapin Agile was een andere favoriet van het creatieve volkje.
Met de Eerste Wereldoorlog trokken de meeste kunstenaars naar Montparnasse. De buurt is nu een beschermd historisch gebied, waar bouwen beperkt is om het karakter te behouden.