Omschrijving
De Jardin du Luxembourg, de "Luco" van Parijs, is een tuin van 23 hectare in het 6e arrondissement, het groene hart van de Rive Gauche. Hij combineert formele Franse gazons en lanen met het speelplezier van een buurtpark, met het Palais du Luxembourg aan de noordkant.
Maria de' Medici, weduwe van Hendrik IV, wilde een stukje van haar geboortestad Florence in Parijs. In 1612 begon ze aan een paleis naar het voorbeeld van het Palazzo Pitti, en eromheen een tuin zoals die van haar jeugd, met 2000 iepen. Nu huisvest het paleis de Franse Senaat, die ook de tuin bezit.
De opzet is een ontmoeting van twee werelden: een formeel Frans parterre in het midden, met daaromheen de Italiaanse smaak van Florence die Maria wilde nabootsen. Kinderen die met modelbootjes op de vijver varen, begonnen een traditie die elders navolging kreeg.
Het middelpunt is het achthoekige Grand Bassin, de vijver van de modelbootjes.
In de zuidwestelijke hoek ligt een boomgaard met appel- en perenbomen en bijenkorven. In de tuin vind je ook schakers, tennisbanen, een poppentheater en een ouderwetse draaimolen, en gratis concerten in de muziekkiosken.
Er staan ruim honderd beelden, monumenten en fonteinen: twintig koninginnen en beroemde vrouwen van Frankrijk rond het middengazon, George Sand en Verlaine, en zelfs een kleine maquette van Bartholdi's Vrijheidsbeeld.
Mis niet de Medici-fontein, in 1620 gebouwd als grot, een nymphaeum, en in de jaren 1860 verplaatst. Auguste Ottins beelden tonen de reus Polyphemus die de geliefden Acis en Galatea begluurt.
Latere koningen verwaarloosden de tuin, de toekomstige Lodewijk XVIII verkocht een stuk, en de Revolutie vergrootte hem met het land van de Kartuizers ernaast.
In Les Misérables ontmoeten Marius en Cosette elkaar hier voor het eerst.
De tuin krimpt en groeit al vier eeuwen. Hij begon met acht hectare, bereikte in 1630 dertig, en kreeg zijn huidige omvang pas na de veranderingen na de Revolutie.
Maria de' Medici, weduwe van Hendrik IV, wilde een stukje van haar geboortestad Florence in Parijs. In 1612 begon ze aan een paleis naar het voorbeeld van het Palazzo Pitti, en eromheen een tuin zoals die van haar jeugd, met 2000 iepen. Nu huisvest het paleis de Franse Senaat, die ook de tuin bezit.
De opzet is een ontmoeting van twee werelden: een formeel Frans parterre in het midden, met daaromheen de Italiaanse smaak van Florence die Maria wilde nabootsen. Kinderen die met modelbootjes op de vijver varen, begonnen een traditie die elders navolging kreeg.
Het middelpunt is het achthoekige Grand Bassin, de vijver van de modelbootjes.
In de zuidwestelijke hoek ligt een boomgaard met appel- en perenbomen en bijenkorven. In de tuin vind je ook schakers, tennisbanen, een poppentheater en een ouderwetse draaimolen, en gratis concerten in de muziekkiosken.
Er staan ruim honderd beelden, monumenten en fonteinen: twintig koninginnen en beroemde vrouwen van Frankrijk rond het middengazon, George Sand en Verlaine, en zelfs een kleine maquette van Bartholdi's Vrijheidsbeeld.
Mis niet de Medici-fontein, in 1620 gebouwd als grot, een nymphaeum, en in de jaren 1860 verplaatst. Auguste Ottins beelden tonen de reus Polyphemus die de geliefden Acis en Galatea begluurt.
Latere koningen verwaarloosden de tuin, de toekomstige Lodewijk XVIII verkocht een stuk, en de Revolutie vergrootte hem met het land van de Kartuizers ernaast.
In Les Misérables ontmoeten Marius en Cosette elkaar hier voor het eerst.
De tuin krimpt en groeit al vier eeuwen. Hij begon met acht hectare, bereikte in 1630 dertig, en kreeg zijn huidige omvang pas na de veranderingen na de Revolutie.