Omschrijving
Père-Lachaise is de grootste begraafplaats van Parijs, 44 hectare heuvelhelling in het 20e arrondissement en een van de meest bezochte ter wereld. Het is aangelegd als een Engelse tuin, met kronkelende paden, oude bomen en graven in allerlei stijlen, en mensen komen er net zo goed voor de wandeling als voor de beroemde doden.
Velen komen voor Oscar Wilde en Jim Morrison. Anderen zoeken Marcel Proust, Édith Piaf, de componist Bizet, Molière en La Fontaine.
De ontroerendste plek is de Muur van de Communards, waar in 1871 147 strijders van de Parijse Commune werden doodgeschoten. Nog altijd is het een verzamelpunt voor de Franse linkerzijde.
Bij het graf van Abélard en Héloïse laten geliefden brieven achter. En tussen de graven leven vossen. Er staan hier ook drie monumenten voor de Eerste Wereldoorlog, en het crematorium, het eerste dat in Frankrijk werd gebouwd, hield zijn eerste crematie in 1889.
De begraafplaats opende in 1804 op de heuvel Mont-Louis, met slechts 13 graven. Te ver van de stad, zeiden de Parijzenaars, en veel katholieken wilden niet rusten in grond die de Kerk niet had gewijd. Dus bedachten de beheerders een marketingplan.
In 1817 verplaatsten ze met veel vertoon de resten van Molière en La Fontaine hierheen. Daarna volgden de vermeende beenderen van Abélard en Héloïse, de ongelukkige geliefden uit de middeleeuwen. Het werkte: in 1830 waren er meer dan 33.000 graven, en iedereen wilde tussen de beroemdheden rusten.
De naam komt van Père La Chaise, biechtvader van Lodewijk XIV, die op deze plek in een jezuïetenhuis woonde.
De architect Brongniart nam Engelse tuinen als voorbeeld. De begraafplaats werd vijf keer uitgebreid, in 1824, 1829, 1832, 1842 en 1850, en bevat meer dan een miljoen begravingen, met nog veel meer in het columbarium, gebouwd in 1894 en bekroond met een koepel in Byzantijnse stijl.
Velen komen voor Oscar Wilde en Jim Morrison. Anderen zoeken Marcel Proust, Édith Piaf, de componist Bizet, Molière en La Fontaine.
De ontroerendste plek is de Muur van de Communards, waar in 1871 147 strijders van de Parijse Commune werden doodgeschoten. Nog altijd is het een verzamelpunt voor de Franse linkerzijde.
Bij het graf van Abélard en Héloïse laten geliefden brieven achter. En tussen de graven leven vossen. Er staan hier ook drie monumenten voor de Eerste Wereldoorlog, en het crematorium, het eerste dat in Frankrijk werd gebouwd, hield zijn eerste crematie in 1889.
De begraafplaats opende in 1804 op de heuvel Mont-Louis, met slechts 13 graven. Te ver van de stad, zeiden de Parijzenaars, en veel katholieken wilden niet rusten in grond die de Kerk niet had gewijd. Dus bedachten de beheerders een marketingplan.
In 1817 verplaatsten ze met veel vertoon de resten van Molière en La Fontaine hierheen. Daarna volgden de vermeende beenderen van Abélard en Héloïse, de ongelukkige geliefden uit de middeleeuwen. Het werkte: in 1830 waren er meer dan 33.000 graven, en iedereen wilde tussen de beroemdheden rusten.
De naam komt van Père La Chaise, biechtvader van Lodewijk XIV, die op deze plek in een jezuïetenhuis woonde.
De architect Brongniart nam Engelse tuinen als voorbeeld. De begraafplaats werd vijf keer uitgebreid, in 1824, 1829, 1832, 1842 en 1850, en bevat meer dan een miljoen begravingen, met nog veel meer in het columbarium, gebouwd in 1894 en bekroond met een koepel in Byzantijnse stijl.